Özel Sözlü Defter

İnsan bazen kendinden uzak düşüyor.
Günler geçiyor, şehirler büyüyor, sesler çoğalıyor; ama insanın içindeki o tanıdık sessizlik gitgide derinleşiyor. Sonra bir cümle dokunuyor insana… Uzun zamandır unuttuğu bir kapıyı aralar gibi.

“Kalbime döneceğim, ama hangi yolla?”

Bu soru, yalnızca bir şairin dizesi değil; çağımızın en büyük yorgunluğu belki de… Çünkü herkes bir yerlere varmaya çalışırken, en çok kendi içini kaybediyor.

Bu defter, tam da o kayboluşun ortasında küçük bir durak gibi düşünüldü.
İnsanın kendine yeniden yaklaşabilmesi için…

Her sayfasında ayetler, hadisler ve gönle dokunan hikmetli sözler yer alıyor. Kimi zaman bir teselli, kimi zaman insanın içine tutulan sessiz bir ayna… Bazı cümleler okunup geçilmez; insanın içinde uzun süre kalır.

Bu defterin sayfaları yalnızca yazı taşımıyor;
gece vakti akla düşen düşünceleri, yarım kalmış duaları, kimseye söylenemeyen cümleleri ve insanın kendine dönüş çabasını da saklıyor.

Belki de insan, en çok yazarken yaklaşır hakikatine.
Çünkü bazı yollar vardır; ayakla değil, kalple yürünür.

Bazı yolculuklar vardır; insan onları kendi seçmez.
Bir sabah ansızın içinde başlar. Sessizce büyür, ağırlaşır ve insanı alıştığı her şeyden uzaklaştırır. Ne tam bir kaçıştır bu, ne de bir varış… Daha çok, insanın kendi hakikatine doğru yürümesi gibidir.

“Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.”
Bu yüzden bazı insanlar hiçbir yere ait hissedemez kendini. İçlerinde sürekli devam eden bir arayış taşırlar. Kalabalıkların içinde bile eksik kalan bir şey vardır; adı konulamayan bir hasret gibi…

Bu defter, işte o yolculuğun sessiz bir refakatçisi olmak için hazırlandı.

Her sayfasında ayetler, hadisler ve hikmetli sözler yer alıyor. Bazen bir cümle insanın yükünü hafifletiyor, bazen tek bir söz uzun zamandır susturduğu bir tarafını konuşturuyor. Çünkü insan en çok, kendi içine doğru yürürken düşünmeye başlıyor.

Bu sayfalar; yalnızca not almak için değil, insanın içinden geçenleri bir yere emanet edebilmesi için var. Gece vakti akla düşen cümleleri, yarım kalmış duaları, içten içe büyüyen düşünceleri taşısın diye…

Belki herkesin bir yolu vardır.
Ama bazı yollar, insana ömür boyu sürgün gibi gelir.

Ve bazı defterler, tam da o uzun yolun ortasında insana yoldaş olur.

İnsan bazen durur…
Elindekinin yetmediğini, kalbinin eksik kaldığını hisseder.
İşte o an, en sade hakikat dile gelir:
Muhtacız.

Ne gelirse gelsin, hayra muhtacız.
Bir ferahlığa, bir kapının aralanmasına,
bazen de sadece içimize doğan bir sükûnete…

Bu defter, böyle bir ihtiyacın sessiz eşlikçisi olsun diye hazırlandı.
Her sayfasında yer alan ayetler, hadisler ve hikmetli sözler;
insana unuttuğunu hatırlatır,
kalbine ince bir yön verir.

İnsan yazdıkça kendine yaklaşır,
yaklaştıkça anlar:
Eksik olmak bir kusur değil,
bir yöneliştir.

Ve belki de en çok o zaman söylenir:
Rabbim, bana göndereceğin her hayra muhtacım.

İnsan bazen yolun ortasında durur…
Gücünün yetmediğini, kalbinin yorulduğunu hisseder.
İşte o an, en derin hakikat kendini hatırlatır:
Dayanmak, yalnızca çabaya değil; güvenmeye de bağlıdır.

Allah’a güvenmek,
yolu tamamen görmek değil;
görmeden de yürüyebilmektir.
Kalbin, endişe yerine teslimiyeti seçmesidir.

Bu defter, böyle bir güvenin eşliğinde hazırlandı.
Her sayfasında yer alan ayetler, hadisler ve hikmetli sözler;
insana durmayı, düşünmeyi ve kalbini yeniden toparlamayı hatırlatır.

İnsan yazdıkça içi sakinleşir,
sakinleştikçe yükü hafifler.

Ve belki de en çok o zaman anlar:
Yeterli olan güç değil,
güvendiği yerdir.