bismillah

Bir söz vardır ki, insanın kalbine kapı aralar.
Sessizce başlar, derinlere iner ve insanı kendine yaklaştırır:
Bismillah.

Bu defter, bir başlangıcın hatırlayışı olarak tasarlandı.
Her sayfası, kalemin ilk temasında bir niyeti fısıldasın diye…
Çünkü insan, neye başlarsa onunla şekillenir;
ve her başlangıç, içinde bir yön taşır.

Bismillah demek, yalnızca bir söz söylemek değildir.
Bir işe Rahman’ın adıyla başlamak;
yükü hafifletmek, niyeti berraklaştırmak, kalbi yumuşatmaktır.
İnsanın kendine dönmesidir biraz da…
Unuttuğunu hatırlaması, dağılanı toparlamasıdır.

Bu defterde yer alan ayetler, hadisler ve hikmetli sözler;
bir öğretiden çok bir eşliktir.
Bazen bir durak, bazen bir ayna…
Bazen de kalbin içinden geçenleri anlamlandıran ince bir iz gibi.

Sayfalar ilerledikçe insan yalnızca yazmaz;
durur, düşünür ve kendini yeniden duyar.
Çünkü yazmak, çoğu zaman konuşamadıklarımızın dili olur.
Ve kalem, kalbin en sade tercümanıdır.

İnce dokulu ivory sayfalar, kalemin izini taşıyacak bir sükûnet sunar.
Her satır, aceleye gelmeden;
yavaşça, fark ederek yazılsın diye…

Belki de insan, en çok bir kelimenin gölgesinde toparlanır:
Bismillah.
Bir başlangıç…
Ve her başlangıçta saklı olan umut gibi.